Info

Ik heb de brug over de Rau d'Yves gefotografeerd in augustus 2008. Het is een mooie brug in het bos, en ik vind het erg mooie foto's. De rest van de lijn heb ik niet gevolgd.

Historie

In 1837 kreeg Entre-Sambre-et-Meuse als tweede prive maatschappij van België een concessie voor een spoorweg. De spoorweg moest het economisch actieve gebied tussen de Samber en de Maas ontsluiten. Er waren hier ijzererstmijnen, steengroeven en verschillende hoogovens. De enige mogelijkheid die de bedrijven tot dusver hadden is het vervoeren van de producten over de steenwegen per diligence. Entre-Sambre-et-Meuse wilde deze regio aansluiten naar het noorden op Charleroi en het zuiden op de Franse Ardennen. Kort na de toekenning van de concessie brak echter een crisis uit. In 1839 werd de concessie opgeschort.
In 1845 deed de maatschappij een nieuwe poging. De concessie werd toegekend en in 1848 was de lijn 132 tot Walcourt afgewerkt. Vanaf Walcourt werd de lijn doorgetrokken tot Morialmé als lijn 135. In de buurt van Morialmé lagen belangrijke mijnen. In 1855 sluit de maatschappij Est Belge lijn 135 aan op lijn 138, waardoor het een doorgaande lijn wordt.
Rond 1900 wijzigt echter het economische klimaat van de streek. De lokale ijzerertsmijnen raken uitgeput. De lijn wordt belangrijk voor het forenzentransport en de lokale industrie. De regering heeft liever dat de mensen op het platteland blijven wonen, dan dat ze naar de stad verhuizen. De toename van de bevolking in de steden leid tot meer criminaliteit, rellen en opstanden. De regering introduceert een week-kaart tegen sterk gereduceerd tarief. Dat wordt een groot succes.
Na de Duitse inval in België wordt het spoor van lijn 135 tot Morialmé opgebroken. De lijn wordt na de oorlog in 1919 opnieuw aangelegd door de Belgische staat en weer in gebruik genomen.
Tussen de twee wereldoorlogen begint de tweede industriele revolutie. Dit leidt tot een compleet andere wereld. Door de opkomst van individueel transport en het gebruik van olie en gas in plaats van steenkool daalt de vervoersvraag voor de spoorwegen. Daarnaast heeft de lijn ook veel last van de parallelle lijn 136 die een paar kilometer zuidelijker ligt en een veel kortere route naar het belangrijke Florennes is.
In 1954 wordt het baanvak van Rossignol naar Morialmé buiten dienst gesteld voor reizigersverkeer. Op dezelfde datum wordt het baanvak van Rossignol tot Fraire-Humide compleet buiten dienst gesteld. In 1959 werd dit baanvak opgebroken.
In 1962 wordt het baanvak van Walcourt tot Rossignol buiten dienst gesteld voor personenverkeer. In 1970 wordt dit deel weer in gebruik genomen als onderdeel van de nieuwe lijn 132.
In 1976 werd het goederenverkeer tussen Fraire-Humide en Morialmé beeindigd. In 1980 wordt het laatste stukje van de lijn buiten dienst gesteld en valt officieel het doek voor lijn 135. In 1981 worden alle resterende sporen gedemonteerd.

Tijdlijn

1837		Aanvraag concessie door Entre-Sambre-et-Meuse
1848		Opening spoor tot Morialmé
1855		Opening aansluiting met lijn 138
1914		Demontage van het spoor tussen Rossignol en Morialmé door de Duitsers
1919		Heropening van de lijn
1954		Buitendienststelling van baanvak Rossignol - Fraire-Humide en voor reizigersverkeer op het baanvak Rossignol - Morialmé
1959		Demontage van baanvak Rossignol - Fraire-Humide
1962		Buitendienststelling voor Reizigers van het baanvak Walcourt - Rossignol
1970		Heropening van het baanvak Walcourt - Rossignol voor de nieuwe lijn 132
1976		Buitendienststelling van baanvak Fraire-Humide - Morialmé
1980		Buitendienststelling van lijn 135
1981		Demontage van de sporen

> naar fotoreportage